مریم حسین زاده هنزایی ، توانانیوز_ سازمان عفو بین‌الملل در گزارش‌ جدید خود با عنوان «ساخت هند: تأمین سلاح و مهمات برای اسرائیل»، پرده از همکاری گسترده و پرسود دولت هند با صنایع دفاعی اسرائیل برداشته است. این گزارش که روز چهارشنبه ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ (۷ مرداد ۱۴۰۵) منتشر شد، هند را به‌عنوان «یک بازیگر کلیدی در زنجیره تأمین تسلیحات نظامی اسرائیل» معرفی می‌کند و هشدار می‌دهد که ادامه این روند، دهلی نو را در معرض خطر همدستی در نسل‌کشی و نقض فاحش حقوق بین‌الملل قرار می‌دهد.

ابعاد شوکه‌کننده همکاری تسلیحاتی هند و اسرائیل

بر اساس تحقیقات عفو بین‌الملل، محققان این سازمان ۲,۵۹۶ محموله تسلیحاتی را که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۵ (۹ آذر ۱۴۰۴) از هند به اسرائیل ارسال شده، شناسایی و تحلیل کرده‌اند. این محموله‌ها شامل موارد زیر است:

– حداقل ۳۹۰,۵۱۶ قطعه سلاح‌های کوچک با کاربرد نظامی
– ۵۶۴,۹۷۰ قطعه مهمات انفجاری از جمله کلاهک‌های پهپادی و پوکه‌های توپخانه
– ۲۹۸ قطعه مربوط به خودروهای نظامی

محققان تأکید کرده‌اند که این آمار محافظه‌کارانه برآورد شده و محموله‌هایی که احتمالاً مصارف غیرنظامی داشته‌اند، به‌طور سیستماتیک از تحلیل‌ها حذف شده‌اند.

نقش مستقیم دولت هند در تأمین تسلیحات جنگی

یکی از مهم‌ترین یافته‌های گزارش عفو بین‌الملل، نقش مستقیم دولت هند در این همکاری است. این سازمان ۹ شرکت هندی را شناسایی کرده که به تأمین تسلیحات برای اسرائیل ادامه داده‌اند؛ از این میان، سه شرکت مستقیماً تحت مالکیت و کنترل دولت هند هستند:

۱. «Munitions India Limited» که یک هزار گلوله توپخانه ۱۵۵ میلی‌متری به شرکت اسرائیلی «البیت سیستمز» صادر کرده است.

۲. «Advanced Weapons and Equipment India Limited» که در فوریه ۲۰۲۴، ۱۲۰ خمپاره‌انداز ۸۱ میلی‌متری به همان شرکت عرضه کرده است.

۳. «India Optel Limited» که ۱۷۸ قطعه نیمه‌رسانا از جمله حسگرهای اکسید وانادیوم به شرکت «Semiconductor Devices Ltd» – که سرمایه‌گذاری مشترک البیت سیستمز و رافائل است – صادر کرده است.

عفو بین‌الملل تأکید کرده که با توجه به کنترل کامل دولت هند بر این شرکت‌ها، صادرات آن‌ها باید به‌عنوان اقدامات خود دولت تلقی شود.

«نسل‌کشی که هر روز برای جهان پخش می‌شود»

آگنس کالامار، دبیرکل عفو بین‌الملل، در واکنش به این گزارش گفت: *«تحقیقات ما حمایت مستمر هند از ارتش و بخش دفاعی اسرائیل را علیرغم نسل‌کشی در غزه آشکار می‌کند؛ نسل‌کشی که سال‌هاست تقریباً هر روز برای تمام جهان پخش می‌شود»*.

وی افزود: «هند نه تنها در تنظیم صادرات تسلیحات به اسرائیل مطابق با قوانین و استانداردهای بین‌المللی کوتاهی کرده، بلکه شراکت دفاعی خود با اسرائیل را نیز عمیق‌تر ساخته است».

کالامار با اشاره به دستورات اقدامات موقت دیوان بین‌المللی دادگستری که خطر معقول نسل‌کشی علیه فلسطینیان را محرز دانسته، تأکید کرد که مقامات هندی نمی‌توانند ادعا کنند از خطر همدستی در نقض جدی حقوق بین‌الملل بی‌اطلاع بوده‌اند.

خلأهای ساختاری در نظام صادرات تسلیحات هند

گزارش عفو بین‌الملل به نقص‌های ساختاری در نظام حقوقی حاکم بر صادرات تسلیحات هند نیز اشاره کرده است. از جمله این نقص‌ها می‌توان به نبود الزام صریح به رعایت حقوق بشر در فرآیند صدور مجوز صادرات، شفافیت ناکافی و ضعف مکانیسم‌های پاسخ‌گویی اشاره کرد.

علاوه بر این، هند در سال ۲۰۱۳ از رأی‌گیری درباره پیمان تجارت اسلحه خودداری کرد و تاکنون آن را امضا یا تصویب نکرده است. عفو بین‌الملل از دهلی نو خواسته است که به این پیمان بپیوندد تا نظام کنترل صادرات خود را با موازین حقوق بین‌الملل هماهنگ کند.

سودآوری در بحبوحه نسل‌کشی

این گزارش در حالی منتشر می‌شود که بر اساس آمار سازمان ملل، تا اول ژوئیه ۲۰۲۶، بیش از ۷۳,۰۰۰ فلسطینی در غزه کشته و بیش از ۱۷۳,۵۰۰ نفر زخمی شده‌اند. در چنین شرایطی، شرکت‌های هندی از رهگذر تأمین مهمات و قطعات نظامی برای اسرائیل به سودآوری ادامه داده‌اند.

عفو بین‌الملل از دولت هند خواسته است فوراً صدور مجوز صادرات تسلیحات، مهمات و قطعات به اسرائیل را متوقف کند و تضمین دهد که شرکت‌های تحت نظارت این کشور در ارتکاب جنایات بین‌المللی مشارکت نمی‌کنند.

سخن پایانی

گزارش عفو بین‌الملل تصویری هشداردهنده از نقش پنهان اما تأثیرگذار هند در ادامه جنگ غزه ترسیم می‌کند. آنچه «ساخت هند» نام گرفته، نه فقط کالاهای نظامی، بلکه همدستی در یکی از بزرگ‌ترین فاجعه‌های انسانی عصر حاضر است. سکوت دهلی نو در برابر این اتهامات و ادامه همکاری تسلیحاتی با اسرائیل، پرسش‌های جدی درباره تعهد این کشور به حقوق بین‌الملل و مسئولیت‌های انسانی آن ایجاد کرده است.

منبع اصلی: گزارش عفو بین‌الملل تحت عنوان «ساخت هند: تأمین سلاح و مهمات برای اسرائیل» (Made in India: The Supply of Weapons and Ammunition to Israel) – منتشر شده در ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶