انتخاباتی در سایه جنگ: چگونه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به «ترمز پنهان» سیاست واشنگتن در قبال ایران تبدیل شده است
مریم حسین زاده هنزایی ، توانانیوز_ هنگامی که نخبگان سیاسی واشنگتن نگاه خود را به انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر دوخته‌اند، تصمیم‌گیران در تهران نیز پروسه‌ای را با دقت دنبال می‌کنند که در آن حق رأی...
مریم حسین زاده هنزایی ، توانانیوز_ هنگامی که نخبگان سیاسی واشنگتن نگاه خود را به انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر دوخته‌اند، تصمیم‌گیران در تهران نیز پروسه‌ای را با دقت دنبال می‌کنند که در آن حق رأی ندارند، اما امنیت خودشان را عمیقاً تحت تأثیر قرار می‌دهد. انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا هرگز صرفاً یک نبرد سیاسی داخلی نبوده است — این انتخابات در حال تبدیل شدن به «ترمز پنهان» درگیری نظامی میان آمریکا و ایران است؛ ترمزی که هر لحظه ممکن است رها شود.
«رئیس‌جمهور لنگ» و «جنگی نامحبوب» کمتر از صد روز به انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ باقی نمانده و ترامپ با یک حساب سیاسی نگران‌کننده روبروست. نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس در اواخر اوت نشان می‌دهد که تنها ۳۱ درصد آمریکایی‌ها از جنگ با ایران حمایت می‌کنند و حدود ۶۳ درصد مخالف آن هستند. در همین حال، محبوبیت کلی ترامپ از ۴۰ درصد در زمان آغاز درگیری به ۳۳ درصد سقوط کرده و در چندین نظرسنجی بین ۳۵ تا ۳۷ درصد نوسان می‌کند. هزینه اقتصادی این جنگ مستقیماً به اعصاب رأی‌دهندگان ضربه می‌زند. درگیری با ایران بازار انرژی را مختل کرده و قیمت بنزین در آمریکا از مرز ۴ دلار در هر گالن عبور کرده است. دموکرات‌ها به سرعت این نقطه درد را شکار کرده‌اند؛ حاکم جفریس، رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان، کمپین انتخاباتی خود را حول محور «قدرت خرید» و هزینه‌های مواد غذایی، بنزین، مسکن و بهداشت بنا نهاده است. به گفته یکی از مقامات کاخ سفید، «ما به اعمال فشار بر ایران ادامه می‌دهیم، اما انتخابات نوامبر اولویت است». این منطق «اولویت انتخاباتی» پیامدهای مشخصی داشته است.
گزارش اوایل سپتامبر رویترز به نقل از چهار منبع آگاه می‌گوید که مشاوران ارشد ترامپ در تلاش‌اند تا از تشدید بیشتر جنگ با ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای جلوگیری کنند تا تأثیر آن بر شانس جمهوری‌خواهان کاهش یابد. منابع می‌گویند تقویم انتخابات میان‌دوره‌ای «در حال تأثیرگذاری بر سیاست دولت در قبال ایران است». استراتژی کاخ سفید «توقف تاکتیکی» عملیات نظامی است: از یک سو جلوگیری از آنکه این درگیری نامحبوب همچنان تیتر خبری باشد، و از سوی دیگر فرصت دادن به ارتش برای جبران ذخایر مهماتی که به شدت تحلیل رفته است.
نبرد «قدرت جنگ» در کنگره: نمادها در برابر واقعیت
در ژوئن امسال، سنا با ۵۰ رأی موافق در برابر ۴۸ رأی مخالف، قطعنامه‌ای را تصویب کرد که قدرت جنگ رئیس‌جمهور را محدود می‌کند و از ترامپ می‌خواهد به عملیات نظامی علیه ایران پایان دهد و برای هر اقدام نظامی آینده علیه ایران، ابتدا مجوز کنگره را کسب کند. این نخستین بار از زمان تصویب قانون قدرت جنگ در سال ۱۹۷۳ است که هر دو مجلس کنگره چنین قطعنامه‌ای را تصویب می‌کنند. هرچند این قطعنامه اثر قانونی الزام‌آور ندارد، اما پیام سیاسی آن کاملاً روشن است. پروفسور لی‌های‌دونگ از دانشگاه دیپلماسی چین تحلیل می‌کند که این موضوع نشان‌دهنده «شکاف فزاینده» میان کنگره و کاخ سفید در سیاست قبال ایران است و انشقاق درون حزب جمهوری‌خواه نیز در حال گسترش است. برخی سناتورهای جمهوری‌خواه به‌طور خصوصی اعتراف می‌کنند که امید به حفظ کنترل مجلس نمایندگان «روز به روز کمتر می‌شود» و اینکه آیا می‌توان از شکست سنگین جلوگیری کرد، «اول از همه به این بستگی دارد که رئیس‌جمهور چقدر سریع بتواند از جنگ ایران خارج شود». این شکاف درون‌حزبی پدیده‌ای منزوی نیست. ترامپ از یک سو از نمایندگان جمهوری‌خواه می‌خواهد قانون «حفاظت از صلاحیت رأی‌دهندگان آمریکایی» (SAVE Act) را پیش ببرند و از سوی دیگر در موضوعات ساختاری مانند اصلاح نظام انتخاباتی فشار مستمر وارد می‌کند که نگرانی رهبری جمهوری‌خواهان سنا را برانگیخته است. تحلیلگران می‌گویند ترامپ هم مهم‌ترین دارایی سیاسی جمهوری‌خواهان است و هم در حال تبدیل شدن به بزرگ‌ترین عامل خطر در انتخابات میان‌دوره‌ای.
همان‌طور که پروفسور میرشایمر، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو، قضاوت می‌کند: «ترامپ در تله افتاده است؛ او به دنبال راهی برای پیروزی است، اما مشکل اینجاست که کاری از دستش برنمی‌آید». ایران به‌خوبی از فشارهای داخلی دولت ترامپ آگاه است و بنابراین به‌سادگی در مذاکرات عقب‌نشینی نخواهد کرد و این وضعیت را برای کاخ سفید دشوارتر می‌کند.
اظهارات مقامات نظامی ایران لحنی تقابلی‌تر دارد. در ماه مه امسال، سردار اسدی، مقام ارشد نیروهای مسلح ایران، اعلام کرد که احتمال درگیری مجدد میان ایران و آمریکا بسیار بالاست، اما ایران کاملاً آماده است. او گفت که اظهارات مقامات آمریکایی «بیشتر یک استراتژی تبلیغاتی» است تا از کاهش قیمت نفت جلوگیری کنند و از «تله‌ای که خودشان ساخته‌اند» فرار کنند. محاسبه ایران شاید این باشد: زمان به نفع آن‌هاست. با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، فضای مانور ترامپ بیش از پیش توسط واقعیت‌های سیاسی محدود می‌شود. اما پس از انتخابات، شرایط می‌تواند کاملاً متفاوت باشد.
«پنجره پس از انتخابات»: خطر بزرگ‌تر؟
دقیقاً همین منطق «خویشتن‌داری پیش از انتخابات، احتمالاً تشدید پس از آن» است که خطرناک‌ترین خط پنهان وضعیت فعلی را تشکیل می‌دهد. چهار منبع به رویترز گفته‌اند که پس از پایان انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر، کاخ سفید ممکن است حملات نظامی به ایران را تشدید کند. این ارزیابی با سبک عمل خود ترامپ همخوانی دارد. منابع می‌گویند ترامپ «در حال حاضر قصد تشدید درگیری را ندارد»، اما «همان‌طور که می‌دانیم، او اغلب نظرش را تغییر می‌دهد». ترامپ در اول سپتامبر تهدید کرد که اگر ایران به آخرین دور حملات آمریکا پاسخ دهد،او درگیری را تشدید خواهد کرد. محدودیت‌های نظامی نیز واقعی هستند.
ارتش آمریکا بخش عمده‌ای از ذخایر موشک‌های دوربرد دقیق خود را مصرف کرده و رهبران عالی‌رتبه ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی در ارزیابی‌های کتبی خود به وزیر دفاع هشدار داده‌اند که ادامه طولانی جنگ غیرقابل تحمل است و توان رزمی آمریکا در سایر مناطق عملیاتی را تضعیف می‌کند. اما منطق «پنجره پس از انتخابات» به این معناست که اگر ترامپ احساس کند هزینه سیاسی پرداخت شده است، ممکن است بیشتر به سمت استفاده از ابزار نظامی برای دستیابی به «خروج آبرومندانه» گرایش پیدا کند.
بر اساس قوانین تاریخی، حزب حاکم تقریباً همیشه در انتخابات میان‌دوره‌ای کرسی از دست می‌دهد، به‌ویژه وقتی رئیس‌جمهور محبوبیت پایینی دارد. پیش‌بینی‌های فعلی نشان می‌دهد که دموکرات‌ها حدود ۶۰ درصد احتمال دارند مجلس نمایندگان را ببرند، در حالی که شانس جمهوری‌خواهان برای حفظ سنا تقریباً برابر است. اگر دموکرات‌ها مجلس نمایندگان را بگیرند، ترامپ با حریفی روبرو می‌شود که اختیار احضار و تحقیق دارد دستور کار قانون‌گذاری او متوقف می‌شود، مقاماتش مورد بازپرسی قرار می‌گیرند و جنگ ایران به یکی از محورهای نظارت دموکرات‌ها تبدیل می‌شود. اما حتی اگر دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان را به دست بگیرند، مسیر درگیری آمریکا و ایران همچنان پر از ابهام است. دموکرات‌ها اگرچه جنگ را «بدون مجوز» انتقاد می‌کنند، اما در مورد «چگونه به جنگ پایان دهند» لزوماً برنامه روشنی ندارند. و ایران نشان داده است که موضع خود را به دلیل تحولات سیاسی واشنگتن تغییر نخواهد داد. در این تلاقی انتخابات و جنگ، تنها یک چیز قطعی است: نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نه تنها کنترل کنگره را تعیین می‌کند، بلکه عمیقاً بر مسیر بن‌بست «نه جنگ، نه صلح» میان آمریکا و ایران تأثیر خواهد گذاشت. خویشتن‌داری پیش از انتخابات ممکن است کوتاه‌مدت باشد و خطر تشدید پس از انتخابات واقعی است. برای تهران و واشنگتن، آن «پنجره پس از سوم نوامبر» شاید آزمون واقعی باشد.