مـحـمـود رشـنـواز
توانانیوز، در نخستین روز از تجاوز دشمن آمریکایی – صهیونی به ایران، روز شنبه، 9 اسفند 1404 و در اولین ساعات از شروع این تجاوز، دشمن متجاوز، به نقاط مختلف از جغرافیای پهناور ایران، حمله کرد. این حمله و تجاوز غیرقانونی، با بمباران شهرهای مختلف و اهداف نظامی و غیرنظامی شروع شد. شاید یک حادثه ی بسیار تلخ در این روز، تا سالها التیام نیابد، هیچ دلیل نظامی، منطقی و عقلی نیز نتواند آن را توجیه نماید؛ تجاوز به مدرسه ای که در اولین ساعات از شروع آموزش هفتگی، با اشتیاق فراوان، پذیرای کودکانی است که هر کدام امید خانواده و سرزمینی محسوب میشوند. دنیایی دارند به کوچکی شهرشان و آرزوهایی دارند به بزرگی جهان آفرینش. این کودکان نه از جنگ میدانند و نه متجاوزند، مدعیان حقوق بشر، داعیان کدخدایی جهان و یاری رسان مردم ایران، در اقدامی البته نه عجیب ولی بهت آور، دنیای کوچک این کودکان را هدف آتش جهالت و تکبر خود قرار میدهند. گویی در جهان این متجاوزین، کشتن کودکان، امری است موجه، هزینه ای است برای ایجاد صلح و سرمایه گذاری است برای آزادی ملتها. غافل از اینکه آنان زندگی را میگیرند، حال آزادی را به چه کسانی میخواهند هدیه کنند مشخص نیست.
روز شنبه 9 اسفند 1404 دبستان دخترانه شجره طیبه میناب در استان هرمزگان ایران هدف حمله قرار میگیرد و تعداد زیادی از دانش اموزان، معلمان و برخی از اولیای دانش آموزان در این حمله، کشته میشوند. مسلما موضوع و مسئله به هیچ روی قابل توجیه نیست، انتظار نمی رود ارتش متجاوز، مسئولیت حمله را بر عهده گیرد. متجاوزین در همین روز، به سراسر خاک ایران حمله میکنند و حتی رهبر سیاسی و دینی جمهوری اسلامی ایران را به شهادت میرسانند، فرماندهان نظامی را ترور میکنند و اهداف غیرنظامی ، بیمارستانها و مساجد را نیز مورد اصابت قرار میدهند ، در این خصوص اظهار نظری نمیکنند. صرفا به مانند سابق خود را مقید به قواعد جنگ و حقوق بشردوستانه میدانند و اظهار میدارند که آمریکا به اهداف غیرنظامی حمله نمیکند. به نظر میرسد برای مشخص شدن موضوع نیاز به طی فرآیند تحقیقات پیچیده وجود نداشته باشد. اگر رخدادهای سابق و بعد از این واقعه را در کنار هم قرار دهیم و نیز شواهد و قرائن مربوطه را لحاظ کنیم، کاملا مشخص خواهد شد که این تجاوز، از جانب دشمن آمریکایی – صهیونی بوده است و انکار این موضوع یک هفته بعد از سکوت رئیس جمهور آمریکا، تلاشی است بیفایده برای نجات از تبعات جنگی که به راه انداخته و اکنون در منجلاب آن گرفتار شده است.
ابتدا لازم است از نحوه ی حمله به محل مدرسه شروع کنیم، میدل ایست آی در این خصوص گزارش میدهد: «دختران مدرسه میناب را با تکنیک دابلتپ به شهادت رساندند بمب اول آمد و کشت؛ نجات یافتگان از حمله با بمب اول در نمازخانه پناه گرفتند؛ سپس بمب دوم آمد و بقیه را هم شهید کرد. این شیوه از تجاوز در طول چند روز از جنگ رمضان 1404 بارها از جانب متجاوزین تکرار شده است که حادثهی نجف آباد اصفهان، از جمله مصادیق روشن آن است. حملهی دوباره به یک مکان، شاهد متقنی است بر عمدی بودن حمله، بنابراین هر گونه احتمال خطا و اشتباه محاسباتی در هدف گیری را رد میکند. حتی رسانههای آمریکایی نیز شاید به جهت رسالت خود در بیان حقایق و یا هر انگیزهی دیگری منکر این تجاوز نشدند و حتی راجع به سهوی بودن موضوع نیز اظهار نظری نداشتند. به نظر میرسد که این سکوت خبری بدان جهت است که هر گونه آشکار شدن ابعاد موضوع میتواند نه تنها دولت ایالات متحده را تحت فشار قرار دهد بلکه جامعهی آمریکا و رسانههای حامی این اقدامات را نیز واجد مسئولیت خواهد شناخت، از همین رو اظهار نظر مقامات و رسانهها با احتیاط بیشتری همراه است. به نظر می رسد در نخستین تحلیل باید گفت که این رسانهها و جریانهای متصل به آنها و نیز مقامات، فاقد هرگونه دلیلی بر عدم مسئولیت خود هستند، این درحالی است که اگر مدارکی دال بر برائت خود داشتند، امکان نداشت که با وجود فشار افکار عمومی جهانی، صرفا سکوت کنند و محتاطانه به این موضوع بپردازند. در همین زمینه رسانهی آمریکایی «انپیآر» به بیان شواهدی در خصوص مسئولیت دولت آمریکا در این حادثه اشاره میکند. جف برومفیل خبرنگار شبکه آمریکایی راجع به محل مدرسه و اهداف نظامی و غیرنظامی اطراف آن و احتمالاتی که وجود دارد به این شرح گزارش میدهد: حملهای که یک مدرسه دخترانه در میناب هرمزگان، واقع در جنوب ایران را ویران کرد، بسیار بزرگتر از آن چیزی است که پیشتر گزارش شده بود. یک کلینیک واقع در نزدیکی آن هم مورد اصابت قرار گرفته است. این مدرک بر خلاف ادعای مقامات آمریکایی است که تلاش دارند نشان دهند که صرفا یک «حمله دقیق علیه پایگاه سپاه» که در نزدیکی این مدرسه واقع شده بود، انجام شده است. این رسانه آمریکایی با دریافت و انتشار ۵۰ تصویر جدید از عکسهای ماهواره تجاری «پلنت» از محل وقوع جنایت، تحقیق خود را آغاز کرد؛ تحقیقاتی که نشان میدهد چندین ساختمان دیگر هم در همین محل با دقت بالا هدف حمله متجاوزانه قرار گرفتند. تصاویر و تحلیلهای گزارش شده را سه کارشناس مستقل، تایید کردند. در واقع هدف گیری دقیق مکانهایی که در محل مدرسه وجود داشتند بیانگر آن است که محاسباتی دقیقتر و سابق بر حمله صورت پذیرفته است. حتی از سالها قبل این مکان به جهت نظامی بودن بخشی از آن، از جملهی اهداف دشمن آمریکایی – صهیونی بوده است و نمیتوان عدم آشنایی کارشناسان نظامی را در این ارتباط عامل موجه در سهوی بودن موضوع قلمداد کرد. مضافا بر این وقتی سران ایالات متحده و مقامات نظامی، مدعی عدم آسیب به غیرنظامیان، هستند این انتظار میرود که اهداف خود را تفکیک کنند و حداقل با شناسایی اهداف کاملا نظامی، اقدام نمایند. هدف قرار دادن مقر نظامی نزدیک به درمانگاه و مدرسه، موضوعی پذیرفته شده نیست.
وزیر جنگ آمریکا به این تحقیقات شبکه خبری انپیآر واکنشی نشان نداده است. چهار روز بعد از این حادثه ، «پیت هگست» وزیر جنگ آمریکا در واکنش به این جنایت صرفا اظهار داشت که آمریکا در این رابطه تحقیق میکند. او مدعی شد: تمام آنچه میدانم و میتوانم بگویم، این است که ما در حال تحقیقات روی این مساله هستیم و مجدد مدعی شد: البته ما هرگز غیرنظامیان را هدف نمیگیریم. این اظهار نظر زمانی انجام شد که وزیر جنگ آمریکا، شاهد آن بود که رسانههای داخلی و برخی از شخصیتهای جامعهی آمریکا، در حال اظهار نظر راجع به موضوع هستند و ممکن است بدون دخالت آنان تحقیقات به زیانشان تمام شود فلذا بعد از سکوت چندروزه، اقدام به تحقیقات را تنها نظر خود دانست و هیچگونه جزئیاتی بیان نکرد.
مسلما، حادثه از چنان جنایت هولناکی حکایت داشت که به مرور و با گسترش اخبار، انتظار میرفت، واکنشهای جهانی را در پی داشته باشد. کمیته حقوق کودکان سازمان ملل چند روز بعد از حادثه، با ابراز نگرانی شدید نسبت به کشتار کودکان دانشآموز در مدرسه میناب هرمزگان در حمله آمریکایی- صهیونیستی، بر ضرورت حفاظت از کودکان در جنگ تاکید کرد. خبرگزاری رویترز نیز در تکمیل این بیانیه کمیته حقوق کودک سازمان ملل متحد اظهار داشت: این کمیته از گزارشهایی که از حملات به زیرساختهای غیرنظامی، از جمله مدارس و بیمارستانها که منجر به زخمی شدن و آسیب دیدن کودکان و جان باختن بسیاری از آنها شده، به شدت نگران است. این بیانیه به صورت کلی صادر شده است، نه متوجه طرفین خاص از جنگ است و نه شواهدی در اثبات مسئول موضوع مشخص میکند، مسلما این شکل از اظهار نظر، تذکر حقوق بشردوستانه و رعایت حقوق مخاصمات مسلمانهی بینالمللی در ارتباط با کودکان، نه اثر بازدارندگی دارد و نه مشخص کنندهی مسئولیت مرتکبان آن است. بنابراین لازم است، اقداماتی تحقیقی و کامل انجام پذیرد تا در نهایت بتوان متجاوزین را تحت قواعد حقوق کیفری بینالمللی و البته نظام حقوق داخلی ایران محاکمه و مجازات نمود. این فرآیند حقوقی، دومین اقدام بعد از انجام تحقیقات است که بر دوش جامعهی حقوقی ایران قرار دارد.
اگر نگاهی مجدد به تحلیل رسانهها داشته باشیم که در حال حاضر تنها منابع و مراجع تحقیقاتی به شمار میروند باید اذعان کرد هیچ کدام نه به صراحت و نه ضمنی، مسئولیت را متوجه ایران ندانسته است. این در حالی است که سابقا در این حوادث، انگشت اتهام عموما متوجه نیروهای نظامی ایران بود که مصداق آن حوادث روزهای 18 و 19 دیماه 1404 میباشد که کشته شدن برخی از معترضین بر عهدهی حاکمیت قرار داده شد. گزارش واحد تحقیقات دیجیتال شبکه الجزیره نشان میدهد که در بررسی تصاویر ماهوارهای، ویدئوهای منتشرشده از محل حادثه و تحلیل جغرافیایی دبستان دخترانهای که در میناب هدف قرار گرفت، دستکم طی ده سال گذشته به طور کامل از پایگاه نظامی مجاور جدا بوده است. این یافته فرضیهای که مدرسه را بخشی از تأسیسات نظامی میدانست زیر سوال میبرد و احتمال هدفگیری مستقل آن را مطرح میکند. همانطور که پیشتر گفتیم، این هدف نظامی از سالها قبل در رصد متجاوزین بوده است، تغییرات آن ثبت شده است و مسلما دشمن متجاوز با محاسبات چند سال پیش خود اقدام به بمباران و حمله به این مکان نکرده است. به نوشته این گزارش، صبح روز حمله همزمان با آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به چند نقطه در استان هرمزگان، زندگی در اطراف مدرسه تقریبا بهطور عادی جریان داشت. تصاویر ماهوارهای نشان میدهد ساختمان مدرسه تا حدود ساعت ۱۰:۴۳ پیش از ظهر کاملا سالم بوده است. منابع محلی و مقامهای ایرانی میگویند حدود ساعت ۱۰:۴۵ یک موشک هدایتشونده مستقیما به ساختمان مدرسه اصابت کرده است. در اخرین فیلم های منتشر شده نیز کاملا مشخص است که موشک اثابت شده به محل مدرسه از نوع تاماهاک بوده است، بنابراین فرضیهی حمله آمریکا به مدرسه با انتشار این ویدئو اثبات میشود و همانطور که گفته شد راجع به سهوی بودن، موضوع منتفی است چرا که هم شلیک دوباره به این محل این مسئله را تائید میکند و هم نقشههای ارائه شده از مکانهای اطراف مدرسه مبین محاسبات دقیق دشمن متجاوز است.
این واحد تحقیقاتی الجزیره بیان میدارد که ویدئوهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی را مورد بررسی قرار داده است که بیانگر اصابت موشکها به یک محل نظامی و مدرسه به صورت جداگانه است. بنابراین مدرسه خود محل نظامی نبوده است. محاسبات نشان میدهد محل مدرسه کاملا مجزای از محل نظامی بوده و حتی در نقشهها نیز قابل تفکیک است و هر دوی این مکانها در ابتدا مورد اصابت قرار گرفته است. ساختار معماری مجموعه نیز کاملا گویای آن است که سه مکان نظامی، بهداشتی و آموزشی از یکدیگر تفکیک شدهاند و امکان اشتباه در هدف گیری را غیر ممکن میسازد. تصاویر ماهوارهای قبل و بعد از اصابت موشک به درستی این نظریه را اثبات میکند. در نتیجه، تحلیل نقاط اصابت نشان میدهد موشکها پایگاه نظامی و مدرسه را هدف قرار دادهاند، اما کلینیک تخصصی واقع در میان این دو نقطه آسیب ندیده است. به ارزیابی تیم تحقیقاتی الجزیره، چنین الگوی هدفگیری تصادفی به نظر نمیرسد و نشان میدهد مهاجمان از نقشهها و مختصات دقیق مجموعه آگاه بودهاند.
الجزیره این دادههای میدانی و کارشناسی را در کنار سوابق امر قرار داده است و امکان هرگونه تصادف در خصوص موضوع را رد کرده است. در واقع دادههای تاریخی نیز مسئله را تائید میکند مواردی که در آنها مدارس، بیمارستانها یا پناهگاههای غیرنظامی هدف قرار گرفتهاند و در برخی موارد بعدا مشخص شده است که هدف غیرنظامی بوده است. از جمله این نمونهها بمباران یک مدرسه ابتدایی در استان شرقی مصر در سال ۱۹۷۰، حمله به پناهگاه غیرنظامیان در بغداد در سال ۱۹۹۱، گلولهباران مقر نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در قانا لبنان در سال ۱۹۹۶ و بمباران بیمارستان پزشکان بدون مرز در قندوز افغانستان در سال ۲۰۱۵ است. بر اساس حقوق بینالملل بشردوستانه و حقوق مخاصمات مسلحانه، اهداف نظامی و غیرنظامی باید تفکیک شوند و صرف مجاورت این مکانها مجوزی برای حمله به مکان غیرنظامی را فراهم نمیکند و همچنن حفاظت از غیرنظامیان در زمرهی تعهدات طرفهای درگیر قرار دارد. این دادهها و گزارشهای کارشناسی، از نظر الجزیره، تامل جدی راجع به دقت اطلاعات هدفگیری و احتمال عمدی بودن حمله به مدرسه در میناب مطرح میکند؛ حملهای که از نظر این رسانه: یکی از مرگبارترین رویدادهای غیرنظامی در جریان درگیری اخیر محسوب میشود.
با این وجود بعد از حدود یک هفته از این حادثه، رئیس جمهور دولت آمریکا، بدون ارائه ی هیچ گونه دلایل و مدارک متقن و بدون ارائه ی نظر کارشناسی دقیق، به انکار موضوع میپردازد و نظامیان این کشور را تبرئه میکند. او ایرانیان را مسئول این حمله میداند بی توجه به تمامی داده ها و گزارشهای کارشناسی، به نظر میرسد بعد از انجام تحقیقات کامل، نتیجه و یقین برای او حاصل شده است که آمریکا و اسرائیل در این کودک کشی جدید همانند جنایت کودکان غزه شریک هستند، با این حال در این واقعه، او میتواند ایران را به جهت برخورداری از فناوری موشکی، متهم کند و به سادگی از کنار موضوع عبور کند و شریک نظامی خود یعنی اسرائیل را از اتهام مجدد کودک کشی خلاص سازد. ترامپ بعد از شکست در عرصه ی میدانی جنگ و عدم تحقق اهداف خود، بعد از وسوسه شدن توسط نتانیاهو، تحمل این اتهام را ندارد و بهتر میداند تا مشخص شدن موضوع، رسانه ها را منحرف کند. مسلما تحقیقات آینده میتواند این متجاوز متکبر را پای میز محاکمه کشانده و به اتهام جنایت جنگی مجازات کند و این مهم، بر عهدی جامعه ی حقوقی ایران است.
بعد از این حادثه رئیس کل دادگستری هرمزگان جزئیات جنایت متجاوزان را شرح میدهد و نخستین گامها برای پیگیری حقوقی برداشته میشود. مجتبی قهرمانی رئیس کل دادگستری هرمزگان گزارشی از جنایت متجاوزان آمریکایی اسرائیلی در حمله به دبستان شجره طیبه شهرستان میناب ارائه کرده است. گزارش ایشان در روز 12 اسفند حاکی از آن است که : ساعت ۱۱:۳۰ روز شنبه نهم اسفند پنج حمله هوایی از سوی جنگنده های آمریکایی صهیونیستی به دبستان شجره طیبه دخترانه و پسرانه میناب انجام شده و پس از آن نیز در ساعت ۱۵:۴۰ همان روز یک حمله مجدد به درمانگاه مجاور مدرسه صورت گرفت که در نتیجه این جنایت تاکنون ۱۱۰ دانش آموز شامل ۶۶ پسر و ۵۴ دختر شهید شده اند. ۲۶ نفر معلم خانم این مدرسه نیز همگی شهید شده اند و ۴ نفر از والدین دانش آموزان هم در جمع شهدا هستند. در این گزارش آمده است بقایای تسلیحات دشمن در محل این جنایت پس از کشف، ضبط و جمع آوری شده است و بر این اساس موضوع این جنایت در مجامع قضایی داخلی و بین المللی در حال پیگیری است. مجتبی قهرمانی از دادستان دیوان بین المللی کیفری خواست به این موضوع ورود کند و از کشورهایی که برای خودشان صلاحیت جهانی رسیدگی به جنایات جنگی تعریف کرده اند درخواست کرد که آن ها هم به این موضوع ورود کنند. بنابراین لازم است از تمام ظرفیتهای حقوق داخلی و بینالمللی برای محاکمه و مجازات عاملان این جنایت آشکار استفاده گردد. خون پاک این کودکان نباید پایمال شود و میتواند متجاوزین و مستکبرین را در خود غرق سازد. موضوع پیگیری حقوقی این حادثه و چگونگی محاکمه و مجازات عاملان این جنایت بزرگ، مسئلهای است که باید با ابتنای بر مقررات حقوق بینالملل و البته با در نظر گرفتن صلاحیتهای جهانی و داخلی به کلی لازمالاجرا پیگیری شده و به مانند آنچه در خصوص نتانیاهو و گالانت وزیر جنگ رژیم صهیونیستی در تجاوز به غزه رخ داد، منجر به صدور آرایی قابل اجرا در دیوان کیفری بینالمللی گردد. جامعهی حقوق دانان ایران از جمله وکلای مرکز وکلا، کارشناسان رسمی و مشاوران خانواده قوه قضائیه به ریاست جناب دکتر حسن عبدالیان پور و وکلای زحمتکش این مجموعه محترم بصورت خودجوش و معاضدتی تحت اوامر و دستور ریاست محترم قوه قضائیه جناب حجت الاسلام والمسلمین آقای دکتر محسن اژه ای در کنار نیروهای مسلح و با همان راهبرد باید تا تسلیم و مجازات کامل دشمن، پیگیر موضوع باشند و آنان را رها نکنند.
نویسنده:
مـحـمـود رشـنـواز
دانشجوی دکتری حقوق بین الملل ، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی ، دبی، امارات
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟