هر زمان که درمورد قانون مطبوعات میشنوم به یاد واحدهای درسی میفتم که در دوران تحصیل باید آنها را پاس میکردیم. واحدهایی که چیزی به دانشجو اضافه نمیکرد و اصحاب رسانه را به فکر فرو میداشت که چرا در جامعه ما آنگونه که باید به رسانه و قوانین مربوط به آن توجه نمیشود.قانون مطبوعات مجموعه قواعدی است که حول رسانه تنظیم شده و از حقوق، مسیولیتها و باید و نبایدهای رسانهای سخن میگوید.
به گزارش توانانیوز، قانون مطبوعات مجموعهای از مقررات و قوانین است که به فعالیتهای رسانهای و مطبوعاتی در یک کشور نظم میدهد. این قانون معمولاً شامل اصولی است که به حقوق و وظایف رسانهها، خبرنگاران و ناشران مربوط میشود و هدف آن حمایت از آزادی بیان، دسترسی به اطلاعات و همچنین حفظ حقوق دیگران است.
۱. اهداف قانون مطبوعات
حفاظت از آزادی بیان: یکی از مهمترین اهداف قانون مطبوعات، تضمین حق آزادی بیان و انتشار اطلاعات است.
تنظیم فعالیتهای رسانهای: این قانون به شفافیت و نظم در فعالیتهای رسانهای کمک میکند و از انتشار اخبار کذب یا مخرب جلوگیری میکند.
حفظ حقوق فردی و اجتماعی: قانون مطبوعات باید حقوق افراد را در برابر نشر اطلاعات نادرست یا آسیبزننده حفظ کند.
۲. اصول کلی
- ثبت و مجوز: بسیاری از کشورها برای تأسیس یک رسانه نیاز به ثبت و دریافت مجوز دارند.
- مسئولیتپذیری: رسانهها موظفند که در برابر محتوای منتشر شده خود پاسخگو باشند و از نشر اطلاعات نادرست خودداری کنند.
- حفاظت از منابع خبری: خبرنگاران معمولاً حق دارند که منابع خبری خود را محفوظ نگهدارند.
۳. محدودیتها
- ممنوعیت نشر اطلاعات کذب: انتشار اخبار نادرست یا گمراهکننده میتواند تحت پیگرد قانونی قرار گیرد.
- حفظ حریم خصوصی: رسانهها باید به حریم خصوصی افراد احترام بگذارند و از نشر اطلاعات شخصی بدون رضایت آنها خودداری کنند.
- محتوای توهینآمیز یا نفرتانگیز: بسیاری از قوانین مطبوعاتی شامل محدودیتهایی در مورد نشر محتوای توهینآمیز یا نفرتانگیز هستند.
۴. نهادهای نظارتی
در بسیاری از کشورها، نهادهای خاصی برای نظارت بر فعالیتهای رسانهای و مطبوعاتی وجود دارند که وظیفه آنها بررسی شکایات، صدور مجوزها و نظارت بر رعایت قوانین است.قانون مطبوعات یکی از ارکان مهم دموکراسی و جامعه مدنی است که به ترویج آزادی بیان و اطلاعات کمک میکند. با این حال، نیاز به تعادل بین آزادی مطبوعات و حفظ حقوق دیگران وجود دارد تا جامعهای سالم و آگاه شکل گیرد.
مسئله مهمی که باید به آن توجه شود این است که ما در فضاهای مختلفی از حقوق مطبوعات میشنویم ولی باید توجه کنیم که چقدر به این مسئله توجه شده و حقوق مطبوعات، حقوق رسانه و روزنامهنگار تا چه حد رعایت میشود.
آنچه که در این سالها شاهدش بودیم، عدم توجه لازم به رسانه و کارکنان آن هست.
برای روشن شدن این مسئله نیاز به تجدید نظر در اصول مربوط مطبوعات است، خبرنگار توانا به این منظور به یادداشتی از امیرحسین رحیمی اشاره میکند:
پیشنهاد؛ برای بیرون رفت از وضع موجود، باید خبرنگاران کشور ساماندهی و سازماندهی شوند.
با توجه به ضرورت ارتقای جایگاه خبرنگاری و روزنامهنگاری در کشور و لزوم ایجاد ساختار منسجم، یکپارچه و حرفه ای برای فعالیت اهالی و تمام ارکان رسانه، پیشنهاد میشود جناب آقای پاک آئین در جلسهای با وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت وفاق ملی، دولت چهاردهم این موارد را مطرح و بررسی کنند، سپس این موارد توسط وزیر در جلسه هیات دولت مطرح، بررسی و تصویب شود:
- به رسمیت شناختن سامانه جامع رسانه های کشور توسط دولت و تمامی نهادهای دولتی و غیردولتی به عنوان مرجع اصلی فعالیت اهالی رسانه کشور
- ابلاغیه لزوم ثبت نام تمامی اهالی و ارکان رسانه کشور و بروز نگه داشتن آثار منتشر شده خودشون در سامانه جامع رسانههای کشور
- الزام مدیران مسئول رسانههای کشور به ثبت آثار رسانه ای خود در سامانه جامع رسانه های کشور
- صدور کارت متحدالشکل خبرنگاری با نظام رتبه بندی و حذف تمامی کارت های خبرگزاری ها، پایگاههای خبری و رسانههای مکتوب و ارسال نمونه کارت جدید به تمامی دستگاه ها و نهادهای دولتی و غیر دولتی کشور اعم از نهادهای امنیتی و غیر امنیتی
- برگزاری دوره های مقدماتی آموزشی، ویژه تازه واردان به عرصه و حرفه خبرنگاری و عکاسان خبری
- برگزاری دوره های پیشرفته برای خبرنگاران و عکاسان خبری با بیش از دو سال سابقه (برنامه کوتاه مدت)
- برگزاری دوره های تکمیلی برای خبرنگاران، عکاسان خبری، صفحه بندها و کارشناسان امور تبلیغات رسانه ای با بیش از پنج سال سابقه (برنامه میان مدت).
- نویسنده : کوثر خدایاری
- محقق و روزنامه نگار
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟