![](https://www.tavananews.ir/wp-content/uploads/2024/06/1863827_991-780x470.jpg)
در برهه اخیر با افزایش ضربات حزب الله به رژیم، فشارهای رهبران سیاسی و فرماندهان نظامی اسرائیل به دولت برای آغاز جنگ گسترده علیه لبنان افزایش چشمگیری داشته است.
به گزارش توانانیوز، حزب الله چند روز پیش با موشک باران شهرک های شمالی خصوصا “کریات شمونه” باعث آتش سوزی گسترده ای در اطراف این شهرک شده که مهار این آتش سوزی ۱۵ ساعت به طول انجامید.
همچنبن حزب الله در عملیاتی دیگر، با چندین پهپاد به یکی از سازه های نظامی رژیم حمله کرده که چندین کشته و زخمی برجای گذاشت که این حمله تا کنون بی سابقه بود.
ساکنان شهرک های شمالی در چند روز اخیر فشارهای زیادی را به دولت وارد کرده اند و به این اقناع رسیده اند که ضربات حزب الله هر روز سنگین تر می شود و دولت، حزب الله را در شمال رها کرده و ارتش نیز قدرت بازدارندگی خود را از دست داده است.
البته در مقابل، حزب الله نیز خسارتهای زیادی را چه در بین رزمندگان و چه در زمینه زیرساختهای نظامی متحمل شده است، اما این خسارتها مانع از آن نشده است که حزب الله دست از حمایت از غزه بردارد و همچنان شرط توقف حملات خود را، توقف حملات رژیم به غزه عنوان می کند.
مسئولان نظامی و سیاسی رژیم تحت تاثیر این فشارهای مردمی، برای افزایش روحیه آنها طی چند روز اخیر بازدیدهای خود را از مناطق شمالی افزایش داده و سطح تهدیدات خود را نیز به شدت علیه حزب الله افزایش داده اند.
تصمیم گیران رژیم صهیونیستی به شدت خواهان حمله گسترده به لبنان هستند و تدارکات لازم را نیز برای این حمله فراهم کرده اند اما در شرایط کنونی نمی توانند حمله گسترده را آغاز کنند و همچنان در انتظار مذاکرات سیاسی آمریکا و فرانسه با مقامات لبنان برای بیرون راندن حزب الله از جنوب لبنان هستند.
در صورتی که ارتش رژیم به لبنان حمله گسترده کند، به دلیل برتری تجهیزاتی خصوصا قدرت هوایی، خسارات جانی و مالی زیادی را به حزب الله وارد خواهد کرد. اما در مقابل، حزب الله نیز ضربات سنگین تری را به زیرساختهای نظامی و مدنی رژیم وارد خواهد کرد. بطوری که موجب فلج شدن بنادر و فرودگاه ها و وضعیت اقتصادی و انرژی رژیم خواهد شد.
آیا عدم توازن مانع عملیات گسترده است؟
اما در اینجا “توازن بازدارندگی” تنها دیل عدم حمله گسترده رژیم به لبنان نیست و دلایل دیگری را نیز می توان برای این موضوع برشمرد که در این ببن، دو دلیل عمده قابل ذکر است:
۱. دلیل اول جنگ غزه است؛ رژیم نمی تواند همزمان جنگ غزه را با این حجم پیش ببرد و وارد معرکه گسترده تری با لبنان شود. ارتش رژیم بعد از ۸ ماه جنگ فرسایشی، خسته است. بنابراین بایستی جنگ غزه را به مرحله مطلوبی برساند و سپس وارد معرکه دیگری شود. ضمن اینکه آزادسازی ۴ اسیر اسرائیلی در چند روز اخیر، انگیزه مضاعفی به نتانیاهو داده تا عملیات خود را در نوار غزه تداوم دهد.
۲. دلیل دوم مربوط به موضع آمریکا است؛ چراکه آمریکایی ها در شرایط کنونی، مخالف باز کردن جبهه دیگری از سوی اسرائیل با لبنان هستند و رژیم هم نمی تواند بدون موافقت و پشتیبانی آمریکا این عملیات را آغاز کند. البته آمریکا بر حق رژیم برای دفاع از خود در مقابل حزب الله تاکید می کند اما به دو دلیل زیر، شرایط را برای آغاز حمله مساعد نمی بیند:
الف) برخلاف غزه، جبهه جنوب لبنان ممکن است به جنگ فراگیر در منطقه منجر شود. آمریکایی ها می دانند که در صورت حمله به لبنان، ایران همانند غزه با این موضوع برخورد نمی کند و در صورت لزوم، دخالت بیشتری خواهد کرد.
ب) دلیل دوم این است که بایدن وارد مرحله شمارش معکوس برای انتخابات ریاست جمهوری شده است و به دنبال آتش بس در غزه است. از این رو بر نتانیاهو فشار وارد می کند تا از طریق دیپلماتیک بتواند با حماس به توافق برسد. طرح جدید بایدن نیز در همین چهارچوب ارزیابی می شود.
باتوجه به مطالب ذکر شده می توان گفت که رژیم صهیونیستی به دنبال گسترش دامنه جنگ با حزب الله است اما شرایط آن فراهم نیست.
اما این رژیم در حال حاضر خود را در مقابل جنگ وجودی و سرنوشت ساز می بیند و در سایه جنایتهای گسترده ای که در غزه مرتکب شده اند، تمامی قوانین جنگی و بین المللی را زیر پا گذاشته و در مقابل فشارهای جهانی نیز مقاومت کرده اند. ضمن اینکه رهبران سیاسی و فرماندهان نظامی آن، به نوعی جنون جنگی و سردرگمی مبتلا شده اند که هر لخظه ممکن است دست به حمله گسترده تری به لبنان بزنند.
در صورتی که ارتش رژیم به لبنان حمله گسترده کند، به دلیل برتری تجهیزاتی خصوصا قدرت هوایی، خسارات جانی و مالی زیادی را به حزب الله وارد خواهد کرد. اما در مقابل، حزب الله نیز ضربات سنگین تری را به زیرساختهای نظامی و مدنی رژیم وارد خواهد کرد. بطوری که موجب فلج شدن بنادر و فرودگاه ها و وضعیت اقتصادی و انرژی رژیم خواهد شد.
نویسنده : صالح منفرد
پژوهشگر و محقق حوزه بین الملل و غرب آسیا