پایگاه خبری توانا

*دکتر عباس علی توتونچی/

در روزهای گذشته اخباری مبنی بر ساماندهی تعطیلات رسمی کشور در سانه ها منتشر شده است، پیش از این نیز در بازه های زمانی مختلف مجلس و دولت بر ساماندهی تعطیلات در کشور تاکید کرده اند، گاها تعداد روزهای تعطیل زیاد در تقویم رسمی دلیل این گونه ادعاها مطرح شده، اما باید پرسید در یک مقایسه تطبیقی با سایر کشورها، تعداد تعطیلات رسمی در ایران به نسبت سایر کشورهای دنیا چگونه است؟

بد نیست بدانید برخلاف ذهنیت مرسوم مسئولان و حتی جامعه، تعداد روزهای تعطیل در کشور ما نه تنها نسبت به بسیاری از کشورها بالاتر نیست بلکه کمتریم میزان تعطیلات رسمی را در میان کشورهای دنیا دارا هستیم، برای مقایسه تطبیقی تعداد تعطیلات در ایران و سایر کشورها ابتدا باید این نکته را مد نظر داشته باشیم که تقریبا در همه کشورهای دنیا دو روز شنبه و یک شنبه و یا پنج شنبه و جمعه به عنوان روزهای تعطیل رسمی وجود دارند، در ایران به جز تهران آن هم در میان برخی ادارات، تنها روزهای جمعه به عنوان تعطیل رسمی ثبت شده است، لذا با احتساب روزهای پنج شنبه و جمعه ، در کمترین حالت 110 روز در همه کشورها تعطیل رسمی می باشد، علاوه بر این در کشورهای مختلف مناسبت های مهمی همچون روز استقلال، مناسبت های ملی و خاص نیز تعطیل می باشد که الیته در این نوع تعطیلات مناسبتی ایران آمار نسبتا بیشتری در قیاس با سایر کشورها دارد که گاها تا 30 روز تعطیل رسمی نیز در یک سال در تقویم ثبت می شود. بر فرض وجود 30 روز تعطیلات مناسبتی در کنار 54 روز تعطیلی روز جمعه در تقویم رسمی کشورمان، آمار تعطیلات رسمی به جدود 80 روز می رسد که این آمار به نسبت 110 روز تعطیلی کشورهای دنیا فاصله معناداری دارد، لذا بر خلاف تصور، ایران در رده های پایانی از نظر میزان تعطیلات رسمی در میان کشورهای دنیا قرار دارد.

این آمار در عربستان حدود 126 روز، در چین حدود 124 روز، ژاپنی که در نگاه ایرانیان به عنوان کشوری تعطیلی ناپذیر و اهل کار شناخته می شود دارای حدود 120 روز تعطیلی، آمریکا 120 روز و کشورهایی چون آلمان، فرانسه، کانادا، ترکیه و سایر کشورها نیز غالبا بالای 110 روز تعطیلی رسمی دارند که این آمار در کشور ایران معمولا 80 روز است!

اما تفاوت تعطیلات رسمی در ایران و سایر کشورهای دنیا نحوه ساماندهی آن می باشد، در غالب کشورهای دنیا و حتی کشورهای منطقه، به جز دو روز پایانی هفته که به عنوان روزهای تعطیلات رسمی ثبت شده، سایر تعطیلات ملی و مناسبتی، به عنوان هدیه حاکمیت به مردم تعلق می گیرد، برای جلوگیری از مضرات تعطیلی روزهای میان هفته که به نوعی باعث اختلال در عملکرد سیستم اداری و اقتصادی کشورها می شود، دولت ها این تصمیم را گرفته اند که روزهای تعطیل را به روزهای ابتدایی و پایانی هر هفته موکول کنند. به طور مثال اگر در یک کشوری که روزهای شنبه و یک شنبه تعطیل رسمی هستند، روز استقلال کشورشان در روز چهارنشبه قرار گیرد، تعطیلی روز چهارشنبه پایان هفته الصاق می شود، یعنی دولت به جای چهارشنبه روز جمعه را تعطیل رسمی اعلام می کند تا شهروندان در پایان همان هفته به سه روز تعطیلی رسمی بروند، با این تدبیر، هم از اخلال در سیستم اداری و اقتصادی کشور جلوگیری می شود، هم افزودن به تعطیلی پایان هفته باعث فرصت بیشتر برای شهروندان و رونق گردشگری در آن کشورها می شود و هم امکان برنامه ریزی برای این گونه تعطیلات منظم در اختیار شهروندان قرار می گیرد، حال آنکه در ایران تعطیلات رسمی روزهای میانی هفته غالبا باعث سردرگمی شهروندان، بی برنامگی و آشفتگی سیستم اداری و اقتصادی می شود.

البته برخی از تعطیلات رسمی در کشور به دلیل ماهیت دینی آنها مثل روزهای تاسوعا، عاشورا و یا برخی اعیاد مهم همچون عید فطر امکان انتقال و جابجایی به سایر روزها را ندارند، اما بسیاری دیگر از مناسبت های مذهبی و ملی امکان انتقال به روزهای پایان هفته را دارد و می توان با یک تدبیر مناسب این تهدید را به یک فرصت تبدیل کرد.

بدیهی است ساماندهی تعطیلات رسمی در کشور، یعنی تثبیت دو روز به عنوان روزهای پایانی هفته به ویژه اگر روزهای جمعه و شنبه به عنوان روزهای تعطیل معرفی شوند( به منظور تطابق بیشتر با تقویم جهانی و تعطیلی روزهای شنبه و یک شنبه در سایر کشورهای جهان) و البته ساماندهی تعطیلات مناسبتی و انتقال آنها به روزهای ابتدایی یا پایانی هفته با فرهنگ خانواده محوری ایرانیان نیز سازگاری بیشتری دارد چرا که امکان دورهمی و رفت و آمدهای خانوادگی را نیز افزایش می دهد و خانواده ها فرصت بیشتری برای استراحت، گفتگو، تفریح و تقویت بنیان های خانوادگی پیدا می کنند. حال باید دید این بار منظور مسئولان از ساماندهی تعطیلات چیست؟!

فعال رسانه*

مطالبمرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

آخرین خبرها

پربازدیدها

مطالب پیشنهادی